Nominaties

De jury besloot na rijp beraad tot vijf nominaties, ieder met zijn éigenáárdigheden.

225 F.
Deze inzending behelst een stoutmoedig plan voor het binnenterrein bij het ellipsvormige complex ‘De Bocht van Guinea’ aan het Zieken. Stoutmoedig omdat de inzender het aandurft om een situatie vanuit een radicaal ander perspectief te bezien. Het complex De Bocht van Guinea is door Charles van der Hoven ontworpen. Plein en complex vormen een totaalkunstwerk. Het plein vormt een stenige ruimte. Plein en wanden zijn vanuit één hand ontworpen en kennen een samenhang die je eigenlijk alleen bij sommige Toscaanse pleinen,
als de Campo van Siena, tegenkomt. Het stenen plein in de Bocht van Guinea vormt een binnenkamer, een soort van antichambre voor het gerenoveerde Huygensplein. De huidige inrichting is ontegen-zeggelijke van grote kwaliteit, zorgvuldig gedetailleerd en hoog-waardig gematerialiseerd.
De inzending 225 F stelt de prikkelende vraag of dit echter de kwaliteit is waar de bewoners op zit te wachten, of dit stenen milieu de bewoner de meest geëigende omgeving biedt. De inzending stelt tegenover de huidige kwaliteit een alternatieve kwaliteit. In plaats van een stenen plein wordt een esthetisch bloemenlabyrint voor-gesteld. De ellips omzoomt zo een zee aan bloemen. Dit impliceert een verregaande omkering van de situatie en een conceptuele ver-andering in het denken. De jury waardeert de buitengewoon zorg-vuldige en consistente uitwerking van deze gedachte. De inzender heeft met een eindeloze precisie een Perzisch bloemtapijt geknoopt, compleet met compositieregels ten aanzien van de bloemhoogte. Blijft de vraag of deze alternatieve kwaliteit daadwerkelijk een meer-waarde oplevert ten opzichte van de niet mis te verstane actuele kwaliteit. Het is onduidelijk wat de ingreep legitimeert. Het lijkt een kwestie van smaak. Het hermetische ontwerp van 225 F laat door de vormgeving en compositieregels geen enkele ruimte voor een eigen invulling door de gebruikers. Elke vorm van vrijheid en anarchie lijkt te zijn uitgebannen terwijl dat júist op deze locatie een verrijking zou kunnen zijn.

Op de thee bij B.
Deze inzender doet het voorstel om de tuinen bij het Paleis Noordeinde tamelijk rigoureus voor het publiek open te gooien en aan het park een theepaviljoen en een tribune / podium toe te voegen. In de huidige situatie zijn de Paleistuinen niet erg toegan-kelijk. Er is maar één ingang. Men kan er in, en vooral weeruit.
Eenmaal binnen is er ook weinig te beleven. Ondanks een grondige renovatie begin jaren tachtig van de vorige eeuw beschikken de tuinen over weinig paleisachtige feestelijkheid. De Paleistuinen hadden even zo goed een fragment kunnen zijn van een Amsterdams stadspark. Naast een gebrek aan paleisuitstraling is er een gebrek aan joie de vivre. De inzending wil de Paleistuinen transformeren van ‘volkstuin van de koningin’ tot ‘tuin voor het volk’. Daartoe wordt naast de bestaande entree een tweetal nieuwe ingangenvoorgesteld: één naast de koninklijke stallen aan de Hogewal, de ander aan de oostzijde, ter hoogte van de Oude Molstraat. Hiermee gaat de tuin deel uitmaken van stedelijke routestructuren, wat het gebruik van de tuin zeker ten goede zal komen. De introductie van een theehuis en een podium moet meer levendigheid genereren. De jury waardeert de bijna republikeinse moed om de positie van de Paleistuinen middels deze inzending ter discussie te stellen en de impliciete stellingname dat het gebruik van de openbare ruimte niet te zeer mag worden
bepaald door de angst voor een verlies aan decorum. De eigentijdse
bescherming tegen terreur mag geen excuus zijn om de openbare ruimte van Den Haag waar nodig geen opfrisbeurt te geven. .